فریادهای خاموش

يكي از شايع ترين ترس هاي بزرگسالان، اضطراب صحبت كردن در جمع است. در حالي كه درجاتي از اضطراب جزء طبيعي صحبت كردن در جمع ، حضور و يا هر گونه اجرا در برابر جمع طبيعي و مورد انتظار تلقي مي شود ؛ عده اي چنان مضطرب مي شوند كه توانايي كنش وري آن ها مختل مي شود.

نشانه ها و اثرات

روش هاي چندي وجود دارد كه اضطراب اجتماعي يا عملكرد ، فعاليت هاي شخص را محدود و در زندگي روزانه اش دخالت مي كند.

افرادي كه دوره ي حاد اضطراب عملكرد را طي مي كنند ، ممكن است احساس انزوا كنند ، زيرا آن ها از مهماني ها يا گردهمايي هاي اجتماعي مي پرهيزند ، چه بسا آن ها از ثبت نام در كلاس هاي معيني خودداري ورزند ، زيرا آن دروس مستلزم مشاركت در كلاس و صحبت كردن است، يا ممكن است از مشاغل معني بپرهيزند يا حتي فرصت ها و نيز ارتقاي شغلي را به خاطر تماس هاي عمومي يا صحبت كردن در جمع از دست بدهند.

نشانه هاي اضطراب عملكرد از فردي به فرد ديگر فرق دارد. تقريبا هر كس نگران است مبادا در نظر ديگران سراسيمه، كودن و بي خبر جلوه كند. به هنگام مواجهه با موقعيت هاي ترسناك ، خواه ميهماني خواه شركت در بحث هاي كلاسي . اغلب مردم نشانه هاي جسماني همراه يا اضطراب را تجربه مي كنند. اين نشانه ها مشتمل اند بر : لرزش، تعريق، دستان عرق كرده ، افزايش ضربان قلب ، كوتاهي نفس ، تنش عضلات ، سرخ شدن يا گيجي ، از دست دادن رشته ي افكار ، ناراحتي گوارشي ، صداي لرزان و سرگيجه.